OLTERTERP – Het begon met een dode boom en eindigt nu, een klein jaar later, met een geheel vernieuwd Park Huize Olterterp. Gedeputeerde van natuur Matthijs de Vries heropende vrijdagmiddag de tuin en sprak de wens uit: ‘Ik hoop dat het tot inspiratie mag zijn voor talloze bezoekers om de noodzaak en ernst, kracht en pracht van de natuur te ervaren.’
Park Huize Olterterp bestaat als sinds eind 1700 en hoort bij het voormalige onderkomen van de adellijke familie van Boelens. Nu huist It Fryske Gea er al enkele decennia. Vanuit het kantoor zag het personeel dat er van de slingerpaden, het golvende reliëf, de vijver en prachtige doorkijkjes nog maar weinig over was. ‘Er waren wegkwijnende bomen, de kleur was uit de tuin verdwenen, net als de tuinsieraden: bankjes en bruggetjes. Zelfs de slotlaan was onherkenbaar geworden,’ blikt directeur Chris Bakker van It Fryske Gea terug.
Roodbaard?
En dus werd de hand aan de ploeg geslagen. Het tuinpark van de vermaarde architect Lucas Pieters Roodbaard moest weer in ere hersteld worden. Overigens, parallel aan de renovatie liep een onderzoek van Peter Verhoef die ontdekte dat Roodbaard waarschijnlijk niet de ontwerper van het park is. ‘Dat maakt het mysterie rond de tuin alleen maar groter,’ lacht De Vries.
Tuinsieraden
Nu de klus geklaard is heeft Park Huize Olterterp haar grandeur van weleer weer helemaal terug. En tegelijk krijgt de natuur ook een boost. Er is meer variatie in de beplanting en vogels en insecten hebben een betere leefruimte gekregen. Wat nog miste waren de tuinsieraden. Daarvoor werd architect Nynke Rixt Jukkema ingeschakeld. ‘Ik heb tuinsieraden ontworpen met 21e eeuwse voorwaarden maar geïnspireerd op de 19e eeuwse tuinsieraden. Comfortabel om op te zitten en makkelijk te onderhouden.’ En zo spelen de gele bruggetjes, vijf bankjes, twee toegangspoortjes én een sierlijke hoofdingang een grote rol in de metamorfose.
Ontspanning, inspiratie en rust
Extra leuk is dat het huispark net als het statige pand ook Unesco Werelderfgoed is geworden. Als stadsmens met enkel een stadstuin geniet gedeputeerde De Vries met volle teugen van de slingerpaden en de glooiende heuvels. ‘Het wandelen door een tuin geeft inspiratie om zelf te gaan tuinieren,’ laat hij zich ontvallen. ‘En zo draagt deze tuin bij aan ontspanning, rust, inspiratie en een zeer waardevolle en noodzakelijke bijdrage aan het beschermen van onze natuur en het versterken van biodiversiteit.’
Ambrosius Ayzo van Boelens noemde zijn landgoed ooit: ‘Die bezielde schepping die het hart tot vreugde stemt en tot zang en dans schijnt uit te lokken.’ Het is aan de natuur- en wandelliefhebbers om dit verzoek niet af te slaan maar vanaf vandaag van harte te accepteren…
