DRACHTEN – Sperziebonen, courgettes, aardappelen, rode kool en zelfs de boerenkool voor komende winter: in de moestuin van Joop de Vries groeit van alles. Al vijftien jaar is hij bijna dagelijks op zijn stukje grond op het Wrotterslân te vinden. Wat begon als een bezigheid voor na zijn pensioen, groeide uit tot een hobby waar hij nog altijd veel plezier aan beleeft. Maar de aanhoudende droogte vergt wel het uiterste van zijn tuiniersvaardigheden.

Dat De Vries ooit zelf tussen de groenten en het fruit zou belanden, lag niet direct voor de hand. Als zoon van een groenteboer had hij aanvankelijk weinig behoefte om zelf iets met groente en fruit te gaan doen. Dat veranderde toen hij met pensioen ging. Zijn vrouw Djieuwke vond dat hij toch iets omhanden moest hebben.

Via een kennis hoorde De Vries dat er op het Wrotterslân een stukje tuin vrijkwam. Lang hoefde hij daar niet over na te denken. Hij reageerde meteen en inmiddels tuiniert hij er alweer vijftien jaar.

Stoplicht bij de moestuin

Op een snikhete dag brengt FRYN een bezoek aan zijn tuin. De droogte van de afgelopen periode is goed zichtbaar. Wie het terrein van De Vries nadert, ziet echter eerst iets anders opvallends: een stoplicht. Het verkeerslicht herinnert aan de tijd dat hij nog werkzaam was in het verkeerspark.

Eenmaal in de tuin liggen enkele appels al op het gras. Eigenlijk hadden die volgens De Vries nog wel wat langer aan de boom mogen blijven hangen. Weggooien is er echter niet bij. ‘Mijn vrouw maakt van de appels heerlijke appelmoes’, vertelt hij, terwijl hij zelf alvast een hap uit een van de appels neemt.

Met zichtbaar plezier geeft De Vries een rondleiding. Ook zijn kippen mogen ondertussen even los rondlopen. ‘Eentje met en eentje zonder staart’, merkt hij lachend op.

‘Je leert altijd weer bij’

De Vries heeft niet alleen zijn eigen moestuin, maar is ook beheerder van het complex. Tuinders kunnen bij hem terecht met vragen of opmerkingen. Toch benadrukt hij dat ook hij het tuinieren vooral in de praktijk heeft geleerd. Andere tuinders op het complex hielpen hem daarbij.

‘Je leert altijd weer bij’, vertelt De Vries. ‘Ook als iets even niet gaat zoals je had gehoopt, of niet groeit zoals je wilt.’

De aanhoudende droogte zorgt dit jaar voor een extra uitdaging. Volgens De Vries is het belangrijk dat planten diep genoeg wortelen. Iedere dag water geven is daarom niet altijd verstandig. ‘Ook al ziet de bovenkant van de grond er droog uit, als je wat dieper graaft, zie je dat de aarde donkerder is. Dat betekent dat daar nog vocht in zit.’

Van sperziebonen tot boerenkool

Wie door de tuin loopt, ziet hoeveel er op een relatief klein stuk grond kan groeien. De Vries verbouwt onder meer sperziebonen, courgettes, aardappelen en rode kool. Ook de boerenkool voor de winter staat alweer in de tuin. Op een stuk gras staan daarnaast verschillende appel- en perenbomen.

Voor De Vries blijft het tuinieren vooral een hobby. Het plezier zit in het bezig zijn, het zien groeien van de gewassen en uiteindelijk natuurlijk in het eten van wat uit eigen tuin komt.

Wie zelf met een moestuin wil beginnen, hoeft het volgens hem niet ingewikkelder te maken dan nodig. Water geven is belangrijk, maar hoeft niet voortdurend. ‘De wortels moeten juist de grond in groeien.’ En kennis is tegenwoordig overal te vinden. ‘Er is zoveel te lezen in boeken over het houden van een moestuin.’

Aan het einde van de rondleiding worden ook de appels die door de warmte voortijdig op het gras zijn beland niet vergeten. Ze gaan mee naar huis.

Voor de appelmoes.