Allardsoog – Op 10 april stonden we in Allardsoog stil bij de gebeurtenissen die hier 81 jaar geleden plaatsvonden. Leerlingen uit groep 7 en 8 van Skoalle De Dúnwizer organiseerden de jaarlijkse herdenking bij het verzetsmonument. Het werd een indrukwekkende en warme bijeenkomst, samen met dorpsbewoners, nabestaanden en andere belangstellenden.
Langs de route door het bos naar de herdenkingsplek stonden leerlingen opgesteld met zelfgemaakte werkstukken. Zij vertelden bezoekers over hun thema: licht en donker. Donker stond voor oorlog, geweld en kwaad; licht symboliseerde vrede, hoop en de mensen die juist in moeilijke tijden het goede doen. De werkstukken maakten diepe indruk en sloten naadloos aan bij de toespraak van de burgemeester, die eveneens sprak over licht tegenover duisternis.
Bij het monument droegen de leerlingen gedichten voor en legden zij een krans. Samen herdachten we de tien mannen die hier in april 1945 zijn omgebracht. Burgemeester Andries Bouwman vertelde hoe het dorp Bakkeveen destijds met grote zorg en respect met de slachtoffers omging. Dorpsgenoten haalden de lichamen uit de grond, verzorgden hen en gaven hen een waardig afscheid. De kisten werden versierd met witte narcissen en krentebloesem—symbolen van een nieuw begin en hoop.
De burgemeester stond ook stil bij de actualiteit. In de wereld van vandaag zijn oorlog en onrust nog altijd aanwezig. Juist daarom is het van belang dat we naar elkaar blijven omzien. Hij benadrukte dat bewogenheid het antwoord is op haat en geweld: zorgen voor een ander, ook als je die persoon niet kent—zoals Bakkeveen dat toen liet zien.
Na afloop kregen alle leerlingen een narcis mee naar huis. Deze bloem staat symbool voor de herinnering aan de tien mannen, aan deze plek en aan de kracht van menselijkheid. Zoals de burgemeester het verwoordde: een narcis verwelkt, maar keert elk voorjaar terug. In een vaas op tafel of langs de weg tijdens een fietstocht—het is een klein, maar krachtig teken dat helpt om te blijven herinneren.
Opdat wij niet vergeten. En opdat we blijven werken aan een toekomst waarin we zorg dragen voor elkaar.
