BEETSTERZWAAG – Met een paar honderd belangstellenden kan de eerste Dag van de Opsterlandse Geschiedenis gerust een succes genoemd worden.
Samen gingen zij zaterdagmiddag op zoek naar een stukje identiteit van Opsterland door de eeuwen heen. Of zoals burgemeester Andries Bouwman het treffend zei: ‘Door het verleden kun je het heden begrijpen.’
De geschiedenis van de kranten in Opsterland, het verhaal van de dienstmeisjes en het Opsterlandse gemeentewapen. Zomaar wat onderwerpen die op deze middag vol ontmoeting, verhalen en activiteiten de revue passeren.
Ook het interview van de huidige burgervader met zijn voorganger Joost van Bodegom blijkt de moeite waard. Over zijn indrukwekkende ambtstermijn die van 1976 tot zijn pensioen in 1997 duurde, valt ook genoeg te vertellen. En te leren, ziet ook Bouwman.
Er wordt ook afscheid genomen van de eerste gemeentedichter van Opsterland Adri de Boer. Hij besluit twee jaar muzikaal dichterschap vanzelfsprekend met een prachtig lied.
Geboortepapieren
Even hiervoor heeft de Friese Jonkheer en avonturier Tinco Martinus Lycklama à Nijeholt de aanwezigen teruggenomen in de tijd.
Hij maakte een enorme ontdekkingsreis door in 1865 op 28-jarige leeftijd vanuit Parijs, via Rusland en de Kaukasus naar het Midden-Oosten te reizen.
Onderweg verzamelde hij een unieke collectie oosterse schilderijen en voorwerpen, waarmee hij in Beetsterzwaag een museum begon.
Over zijn reiservaringen schreef hij een vierdelig boek. Uiteindelijk vestigde Tinco Martinus Lycklama à Nijeholt zich in Cannes.
Zijn collectie schonk hij in 1877 aan het stadsbestuur. Zijn schenking lag aan de basis van het huidige stadsmuseum van deze Zuid-Franse stad.
Burgemeester Andries Bouwman bezocht het museum afgelopen zomer.
Na zijn introductie onthult Tinco Martinus Lycklama à Nijeholt samen met burgemeester Bouwman een plaquette met daarop de geboortepapieren van Opsterland. Of beter gezegd: de allereerste officiële documenten waarin de contouren van Opsterland zich langzaam aftekenen. Hierin wordt Beets in 1225 als eerste nederzetting in de gemeente genoemd.
Bouwman is blij met de dag vol historie en verhalen. ‘Opsterland heeft een rijke geschiedenis en laat onze identiteit zien. Die staat onder druk omdat we veel individualistischer gaan leven en we vinden het collectief niet meer zo belangrijk. En door het verleden weer naar boven te halen en hoe we vroeger dingen samendeden, krijg je een stukje van het collectieve gedachtengoed weer boven.’
Doorpakkers
De burgemeester noemt de veelheid aan dorpsvlaggen zo’n symbool van eenheid en tegelijk ook samen-zijn. Nu hij drie jaar burgemeester is, ziet hij ook wat alle Opsterlandse dorpen bindt. ‘Elk dorp heeft zijn eigen geschiedenis en dat is heel leuk. Maar wat hen bindt: het zijn allemaal dorpen met doorpakkers. Dorpen zetten heel erg in op: wat kunnen we zelf voor elkaar krijgen. Het beroemde ‘Mei inoar ien.’’
Vervening
Gevraagd door welk stukje historie hijzelf geroerd wordt, antwoordt hij: ‘Dat is de vervening. Die is heel essentieel geweest voor de geschiedenis van Opsterland. Er zijn letterlijk strepen door Opsterland gemaakt, groeven in het landschap én de geschiedenis. De adel in Beetsterzwaag, maar ook de ‘heeren van ‘t veen’, verdienden natuurlijk wel hun geld over de rug van de veenarbeiders. Ze konden prachtige states bouwen waar we ons vandaag aan vergapen. Maar, daar zit ook wel een zwarte rand omheen en dat moeten we ook niet vergeten.’
Genietend van de vele aanwezigen, hoewel overwegend ouderen, en de gezellige sfeer, fantaseert Bouwman op deze eerste Dag van de Opsterlandse geschiedenis al lichtjes over een vervolg. ‘Dit smaakt zeker naar meer. Kijk om je heen, het is ‘smoardrok’, dus dat moet zeker vaker. Ik hoop dat het een jaarlijks terugkerend geheel kan zijn.’
